Reis door de Nederlandse provincies in 80 postzegels.
Maak een Reis door Nederland in 80 Postzegels
Home » Limburg
                                                                 

Limburg

Het wapen van Limburg met afbeeldingen van leeuwebekkelken op een zwarte ondergrond verbeeldt het zwarte goud of de kolengrond.
(nvph-210)
 

 


 

                  Het Witte Stadje THORN

         

Het midden-Limburgse plaatsje Thorn staat bekend als "het Witte Stadje" vanwege zijn witte huisjes in het centrum.   Thorn is ontstaan in de 10e eeuw, toen langs de (Romeinse) heirbaan van Maastracht naar Nijmegen een "stift" werd gesticht, de Abdij van Thorn. Dit klooster was bedoeld voor benedictaressen en het groeide uit tot een klooster voor adellijke dames.
Waarom zijn alle huizen nou wit geschilderd?
Onder de Fransen (begin 19e eeuw) werd een belasting ingevoerd op basis van de totale oppervlakte van de ramen in woningen.  Daarop gingen de bewoners over tot het dichtmetselen van de ramen. En om de bouwsporen (de littekens van de armoede) uit te wissen werden de muren geheel wit gekalkt.
De witte huisjes werden geliefd bij toeristen en kunstenaars. In 1973 werd Thorn aangewezen tot een nationaal beschermd stadsgezicht.
(info: Wikipedia)


 

Sint Servaasbrug te Maastricht

nvph-910   uit velletje van 2011

De 160-meter lange 13e eeuwse stenen Sint Servaasbrug over de Maas werd gebouwd tussen 1280 en 1298. De "oudste brug van Nederland" werd gebouwd nadat in 1275 de eerste Romeinse brug in ons land was ingestort.
Maastricht is trots op zijn stenen boogbrug en dat laten ze ook aan de toeristen weten. Maar eigenlijk worden we allemaal een beetje voor het lapje gehouden.
De Sint Servaasbrug is namelijk niet meer in originele staat. Sterker nog, na diverse restauraties werd de brug tussen 1932 en 1934 in feite compleet afgebroken en opnieuw opgebouwd. Maar wel met moderne verstevigingen van stalen geraamten en beton.
Toegegeven, het is wel een mooie brug geworden.

Ik vond een oude prentbriefkaart met een afbeelding van de Servaasbrug:

akmaastricht.large.jpg

De foto is waarschijnlijk uit de vijftiger jaren (?) van de vorige eeuw. In het midden de Sint-Servaasbrug.  Ongeveer 300 meter noordelijker ligt de nieuwe Wilhelminabrug.
Op de oostelijke oever van de Maas ligt het stadsdeel Wijck met de Sint-Martinuskerk uit 1857-1858, ontworpen door architect P.J.H.Cuypers (1827-1921) die ook het Centraal Station en het Rijksmuseum in Amsterdam ontwierp. Op de voorgrond is een sluis te zien, parallel aan de Maas om het vervoer op het water te vergemakkelijken.

Kijken we dan nu eens naar de volgende recentere opname via Google Maps:

brugfoto.large.jpg

Dit is ongeveer op dezelfde lokatie als die van de prentbriefkaart. Maar de sluis is verdwenen en vervangen door de huidige Maasboulevard/Maaspromenade.
Voor de schepen is er een ruimere gelegenheid aan de oostkant van de brug om de Maas verder te bevaren.

Tot slot nog een afbeelding van de postzegel uit de serie "Mooi Nederland" van 29 maart 2010:

mnmaastricht.large.jpg

Aan de onderkant van deze postzegel staat een afbeelding van de Sint Servaasbrug.
Andere bijzonderheden op deze zegel zijn het Bonefantenmuseum (rechtsonder), deelafbeeldingen van de Sint-Servaasbasiliek (links) en de Sint Janskerk (rechts van het midden), een beeld van de heilige Sint Servaas zelf met aan zijn zijde André Rieu met viool en een Carnavalsmuts.


Leessuggesties

1. Lees over de uitgebreide restauraties van de Sint Servaasbrug op
http://nl.wikipedia.org/wiki/Sint_Servaasbrug

2. Lees meer over de Nederlandse bruggen op postzegels op
http://www.filavaria.nl/nederland.html

3. Lees de uitgebreide beschrijving van de afbeeldingen op de postzegel van Mooi Nederland op:
http://www.postzegelblog.nl/2010/04/18/onverwachte-%e2%80%98vulling%e2%80%99-van-kerkgebouwen-van-mooi-nl-maastricht-postzegel/


 

Het zwarte goud uit Limburg


Koeltorens van de Kolenmijnen in Limburg

Het is al weer een tijdje geleden, maar op 31 december 1974 werd de laatste vracht steenkolen van de laatste Limburgse steenkoolmijn (Oranje Nassau I) naar boven gehaald.
De Nederlandse Kolenmijnen hielden op te bestaan. Zeven-en-dertig procent van de mijnwerkers was bij de operatie Mijnsluiting al met pensioen gegaan. Voor de overgebleven werknemers werd passend werk gezocht en veelal gevonden, bijvoorbeeld in de nieuwe firma Dutch States Mines (DSM) en ook bij nieuwe fabrieken van Curver (plastics in Brunssum) en DAF in Born (auto's).
De vondst van een enorme gasbel in het Groningse Slochteren (1960) was de doodsteek voor de kolenindustrie en daarmee voor de economische motor van Limburg.

De trots van Nederland en van Limburg is natuurlijk ook in de filatelie terug te vinden.

nvph582.large.jpg

Bij de viering van 50 jaar Staatsmijnen (1901-1951) werd deze postzegel uitgegeven. In 1901 werd bij wet besloten om van staatswege kolenmijnen te gaan ontginnen in Zuid-Limburg. De eerste Staatsmijn (Wilhelmina te Terwinselen) begon de productie overigens in 1906.
De uitvoering van een mijnwerker in het blauw sluit goed aan bij de donkere situatie onder de grond.


(bron: www.postzegelontwerpen.nl)

Deze zegel komt uit het velletje Industrieel Erfgoed uit 2002. Afgebeeld is een deel van een mijnschacht in Heerlen. Boven op de constructie staan de letters ON, voor Oranje-Nassau.
Het jaartal meldt dat deze mijn al in 1898 bestond. De particuliere mijn Oranje-Nassau I in Heerlen startte in 1899 met de productie.

10gulden1945.large.jpg

Op 7 mei 1945 werd een 10-gulden bankbiljet uitgegeven met op de achterzijde een blik op het "Mijngebied Limburg" met industriële activiteiten en rokende schoorstenen.
Maar ook deze glorie is voorbij.

Leessugesties:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Mijnsluiting_in_Nederlands_Limburg


 

De thermen te Heerlen

nvph-1133

De belangrijkste vondst uit de Romeinse tijd te Heerlen dat toen Coriovallum heette waren de thermen (thermae = warme baden), waarvan de opgravingen bijna twee jaar zouden duren.  Wat men vond was een thermencomplex van het z.g. rijentype d.w.z. alle hoofdvertrekken lagen in één rij achter elkaar.
Eerst kwam men in het apodyterium (kleedlokaal) waar men zich ontkleedde. Vervolgens ging men naar het ronde sudatorium of laconicum (zweetruimte) waar de temperatuur dankzij vloer- en wandverwarming ongeveer 50 á 55 graden Celcius was.
Na dit heteluchtbad volgde een warmwaterbad in het caldarium, daarna een langzame afkoeling in het tepidarium (lauwwatervertrek) en ten slotte de algehele afkoeling in de bassins van het frigidarium (koudwatervertrek).
Zo'n bad in een Romeins thermengebouw was dus voornamelijk een gezondheidsbad, een soort sauna.
De verwarming werd geregeld door een vernuftig systeem van vloer- en wandverwarming door het stoken van houtskool in de stookruimte of praefurnium; de warme lucht verspreidde zich onder de op 90-cm hoge pijlers gelegen vloer en door holle buizen, z.g. tubuli achter de wanden.
(info bron: Nederlandse postzegels 1977, Staatsbedrijf der PTT/Staatsuitgeverij Den Haag, 1978)

Bovenstaande postzegel is onderdeel van de Zomerzegels van 1977 (nvph-1133/1136). Op deze zegel is een gedeelte van het caldarium (heetwaterbad) afgebeeld in de kleur steenrood van de bakstenen die voor de bouw werden gebruikt.
Aan de bovenkant van de zegel ziet men een overzicht van het opgravingsterrein. Een foto van die opgravingen is ook hieronder te zien.


(bron: www.dbnl.org)


 

Kerkrade Limburg

Eens in de 4 jaar is Kerkrade het muziekcentrum van de wereld. Om de 4 jaar wordt namelijk het Wereld Muziek Concours (WMC) gehouden, waarbij de meest spraakmakende muziekgezelschappen ter wereld hun kwaliteiten komen tonen in Kerkrade.
De hoofdmoot van het programma draait om blaasmuziek. In Limburg waren al veel blaasorkesten en het is dan ook niet vreemd dat Limburg werd uitgenodigd om een wereldevenement te organiseren.


In 2009 was het laatste festival. Het volgende evenement staat dus gepland voor 2013.
Op de eigen website van de organisatie staat het al aangekondigd:

"Van 4 juli tot en met 28 juli 2013 kun je weer met volle teugen genieten van de 17e editie van WMC.
Zo zijn er de mars- en showwedstrijden op het groene gras van het Parkstad Limburg Stadion, de concertwedstrijden van het hoogste niveau in de geheel vernieuwde Rodahal, cross-over concerten van diverse bekende artiesten en het grootse, bruisende feest dat plaatsvindt in heel Kerkrade Centrum."

blaasmuziek-postzegel-2.large.jpg

Op 14 mei 2009 gaf TNT Post een velletje van 10 postzegels uit met daarop 3 verschillende ontwerpen over het Kerkraadse WMC en 3 verschillende ontwerpen van een ander muzikaal evenement, namelijk het "Europa Cantat", een uitvoering van vooral zang dat in Utrecht werd gehouden.
Beide evenementen  vallen onder het thema "Muziek in Nederland". Het WMC was van 9 juli tot 2 augustus 2009, het Europa Cantat was van 17 tot 26 juli 2009.
(bron: http://www.postzegelblog.nl/2009/06/17/muziek-inspireert-postzegels/)


 
De hierboven afgebeelde postzegels tonen muzikanten en majorettes die representatief zijn voor het WMC. Deze drie zegels zijn afkomstig van het velletje van de 10 postzegels "Muziek in Nederland".
(bron: http://www.postzegelblog.nl/2009/07/12/muziek-in-nederland/)

stempel-wmc2009.large.jpg

Dit speciale gelegenheidsstempel werd in 2009 gebruikt

(bron:  http://www.postzegelblog.nl/2009/07/08/poststempel-16e-wereld-muziek-concours-kerkrade/)


Tot slot nog een aardig weetje over het ontstaan van het WMC:
"De oorsprong van het Wereld Muziek Concours (WMC) ligt in 1949. Twee harmonieorkesten te weten St. Pancratius Nulland en St. Aemilliaan Bleijerheide, nodigen een Engelse mijnwerkersbrassband, de Carlton Main Fricley Colliery Band uit Yorkshire, uit voor een concert. Hiermee had Kerkrade had zijn eerste Wereld Muziek Concours."
(bron: http://www.postzegelblog.nl/2009/05/09/het-wereld-muziek-concour-werpt-zijn-schaduw-vooruit/)